برص يا پيسي(vitiligo)

در اين بيماري سلولهاي رنگدانه ساز طبيعي پوست به دليل واكنش خودايمن( واكنش سلولهاي ايمني بر عليه سلولهاي خودي) تخريب شده و توليد رنگدانه متوقف و در نتيجه رنگ پوست، سفيد ميشود. مبناي اين بيماري ژنتيكي ميباشد ولي اين به اين معني نيست كه حتما تمامي افراد خانواده فرد مبتلا ميبايست درگير شده باشند. در واقع براي بروز  اين بيماري به جز استعداد ژنتيكي، عوامل محيطي نيز لازم است. اين بيماري نيز داراي طيف گسترده اي از نماها و سرعتهاي پيشرفت مي باشد، به طوري كه دربعضي موارد ممكن است از دوران نوزادي شروع شده و سريع گسترده شود و در بعضي تنها به شكل يك لكه سفيد رنگ محدود بدون گسترش و يا با گسترش آهسته متظاهر شود. درمان اين بيماري شامل سركوب واكنش خودايمن مسبب آن ميباشد كه بسته به گسترش و سرعت پيشرفت آن درمان هاي متفاوتي توسط پژشك انتخاب ميشود.
 

معمولا 70 تا 80 درصد اين بيماران به درمان پاسخ ميدهند ولي به دليل استعداد ژنتيكي آن، معمولا درجات متفاوتي از عود بيماري نيز مشاهده خواهد شد كه سبب نياز به پيگيري و درمانهاي نگهدارنده ميشود.
 

پاسخ بيماري به درمانها بسته به محلهاي درگيري نيز متفاوت ميباشد، به عنوان مثال در نواحيي از بدن كه فاقد مو است مانند پلك چشمها و بند انتهايي انگشتان، پاسخ به درمان ديرتر آغاز شده و به درمانهاي طولاني تري نيز نياز است.
 

لازم به ذكر است كه فشارهاي روحي حتي استرس در اثر ترس از خود اين بيماري و همچنين اصطكاك و خراشهاي پوستي ميتواند سبب گسترش اين بيماري شود.
 

گاهي اين بيماري با ساير بيماريهاي خودايمن مانند كم كاري تيروئيد و روماتيسم و… همراهي دارد كه بر حسب علائم آنها نياز به آزمايشات تكميلي وجود دارد. ولي درمان اين بيماريهاي همراه، تاثيري در بهبود vitiligo نخواهد داشت.