عفونتهاي قارچي

   عفونتهاي قارچي پوست:  

    عفونتهاي قارچي پوست مي توانند به اشكال مختلفي بروز نمايند كه در موارد بسياري به دليل اينكه بيمار آنها را مورد غير مهمي مانند خشكي ساده پوست در نظر ميگيرد، خود درماتي كرده و به دليل گسترش و يا عمقي شدن، درمان آن طولاني تر مي شود. معمولا اين قارچهاي بيماريزا كه بيشتر آنها از گروه قارچهاي كچلي( يا درماتوفيتها dermatophytes ) و خانواده كانديداها هستند، در اثر تماس مستقيم فرد به فرد و يا تماس غير مستقيم مانند حمامها و سوناها و استفاده از وسايل مشترك، منتشر مي شوند.

  شايع ترين محل درگيري پوست، فاصله بين دو انگشت آخر پا است كه معمولا در پاهاي فربه و به دليل باقي ماندن رطوبت پس از شستشوي پا، تعريق زياد و استفاده از كفشهاي بسته، با شيوع بيشتري مشاهده مي شود. اين نوع قارچ در مراحل ابتدايي بي علامت بوده و تنها به شكل پوسته ريزي خود را نشان ميدهد.

  از محلهاي شايع ديگر كه باز هم به دليل تعريق بيشتر در آن ناحيه به طور شايع مشاهده مي شود، ناحيه كشاله ران است كه معمولا با خارش زياد و احساس سوزش همراه بوده و گاهي نيز عفونتهاي باكتريائي نيز با آن همراه مي شوند كه باعث تغيير شكل ظاهر باليني و افزايش خارش مي شوند ( بيماري اريتراسما  Erythrasma ).

 ساير نواحي بدن نيز مي توانند با شيوع كمتر درگير شوند، مانند كف دست و پا كه بيشتر در افراد در تماس با دامهاي زنده آلوده و يا افراد درمواجهه با پوست دام ايجاد ميگردند. روي ساير بخشهاي بدن در كشتي گيران كه در اثر تماس بدني شديد و با تعريق همرته هستند به طور شايع مشاهده مي شوند.

    عفونتهاي قارچي ناخن(Onycomycosis ):

  به جز موارد ناشايع در اثر قارچهاي نامعمول يا تحت شرايط خاصي مانند ضعف سيستم ايمني، شكل غالب اين بيماري به صورت جداشدگي انتهاي ناخن از پوست و افزايش ضخامت ناخن و در موارد پيشرفته تر به شكل خرد شدن ناخن و ريزش به شكل پودر و تنها باقيماندن يك ناحيه كوچك بخش بالايي ناخن است.  از شايعترين محلهاي قارچ ناخن، ناخن شصت پا است كه معمولا در سنين بالا و به ويژه در افراد دچار مشكلات قلبي- ريوي كه مبتلا به كاهش خونرساني پاها هستند و به شكل يك ناخن ضخيم و تيره كه به سختي كوتاه مي شود، ديده مي شود.

  افزايش تماس با آب و شست وشوي مكرر مثلا در خانمهاي خانه دار و آشپزها نيز از علل ابتلا و گسترش قارچ ناخن است.

  لازم به ذكر است كه قارچ ناخن و بويژه ناخن پا نيازمند درمانهاي طولاني چند ماهه با داروهاي خوراكي است و گاهي نيز در موارد مقاوم به درمان نياز به كشيدن ناخن است.

    قارچ سر(كچلي سر يا Tinea Capitis):

  اين نوع از عفونتهاي قارچي كه معمولا ( ولي نه هميشه) قبل از بلوغ ايجاد ميگردد، بر حسب نوع قارچ و حيواني يا انساني بودن آن، شكلهاي مختلفي دارد ولي به طور معمول در انواع انساني قارچ كه انتشار انسان به انسان دارد، نماي باليني به شكل يك قسمت پوسته دهنده از پوست سر است كه معمولا با ريزش موهاي همان ناحيه و سست شدن اتصال مو به پوست همراه است. اين شكل بيماري  بويژه در مراحل ابتدايي كه با ريزش قابل توجه موها همراه نيست و ممكن است با شوره عادي سر اشتباه شود و سبب عدم مراجعه به پزشك و گسترش بيماري شود.

  در انواعي از كچلي سر كه در اثر قارچهاي حيواني( مثلا قارچهاي سرايت كرده از گاو، گوسفند، سگ و گربه) ايجاد ميشوند، گرچه ممكن است در ابتدا نمايي مانند قارچهاي انساني داشته باشند ولي در سير بيماري و به طور كاملا ناگهاني نماي التهابي شديدا چركي(كريون Kerion ) پيدا مينمايند كه اين ميتواند عليرغم درمان مناسب، سبب ريزش موي دائمي بيمار شود.

    قارچ يا كچلي ريش(Tinea Barba):

  اين نوع از قارچ هم نماي كم و بيش شبيه كچلي سر دارد ولي مي تواند به اشكال مختلفي حتي شبيه جوش صورت و حساسيتهاي پوستي نيز متظاهر گردد.